ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ေလာက္ေျပာျပခ်င္တယ္ဗ်
ကိုယ္ေတြ႔လဲမဟုတ္ပါဘူး
စာေတြ႔လဲမဟုတ္ပါဘူး တရုပ္စာသင္တန္းေက်ာင္းက ဆရာျပန္ေျပာျပတဲ႔ တရုပ္ပံုျပင္ေလးပါ…
အဓိပၸယ္ေလးေကာင္းလို႔အားလံုးအတြက္ျပန္ေ၀မွ်ခ်င္တာေၾကာင့္ပါ။
သိျပီးသားလူေတြလဲဲရွိမွာပါ..
ေခတ္ပညာတက္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေပါ့ဗ်ာ
သူမွာတက္သင့္တက္ထိုက္တဲ႔ပညာေတြအားလံုး သင္ယူျပီးတဲ႔အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ကိုယ္ကို ရပ္တည္မယ္ဆိုတဲ႔
ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အလုပ္လုပ္မယ္ေပါ့…
အဲဒီလိုစိတ္ကူးျပီး
အလုပ္လိုက္ရွာလိုက္တာ ဘယ္မွာမွ မရပဲ ရက္ေတြလေတြၾကာလာခဲ႔တယ္..တဲ႔
ဒါနဲ႔ပဲ အဲ႔ဒီလူငယ္ေလးက
စိတ္ညစ္ျပီး ငါလိုအသံုးမက်တဲ႔သူ ေသသြားတာမွ ေကာင္းဦးမယ္လို႔ စဥ္းစားျပီး ကိုယ္ကိုယ္ကို
သတ္ေသမယ္ ဆိုျပီး ျမစ္ထဲကို အဆံုးစီရင္ဖို႔သြားတယ္တဲ႔…
အဲ…ျဖစ္ခ်င္ေတာ့
သူသက္ေသမဲ႔ ျမစ္ကမ္းနားမွာ ငါးမွ်ားေနတဲ႔ အဖိုးအိုတစ္ဦး ရွိေနတယ္…
အဖိုးအိုက
ဒီလူငယ္ေလးဘာလုပ္မလဲလို႔ ငါးမွ်ားရင္းေစာင့္ၾကည့္ေနတာေပါ့…
လူငယ္ေလးကလဲ
သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္အတိုင္း ေရထဲကိုတစ္လွမ္းခ်င္း ဆင္းေနတာကို အဖိုးအိုကေတြ႔တာေပါ့..
ဒါနဲ႔အဖိုးအိုက
လူငယ္ေလးရဲ႕ အေျခအေနကို ရိပ္စားမိျပီး စကားစလိုက္တယ္
“လူေလး
ဘာလုပ္မလို႔လဲ”
လူငယ္ေလးကလဲ
“ကၽြန္ေတာ္လိုအသံုးမက်တဲ႔ လူေသတာပဲေကာင္းပါတယ္ အဖိုးရယ္” လို႔ေျပာျပီး ေရထဲကို ဆက္ဆင္းသြားေရာ….
အဖိုးအိုကလဲ
“ဒါဆိုလဲ မေသခင္ ခဏေလာက္ငါေျပာတာနားေထာင္လိုက္ပါဦး လူေလးအတြက္အက်ိဴး မယုတ္ပါဘူး” လို႔ေျပာတယ္…
ဒါနဲ႔လူငယ္ေလးကလဲ
ေရထဲကျပန္တက္လာျပီး “ေျပာပါ အဖိုး ဘာေျပာမလို႔လဲ” လို႔ေမးတယ္တဲ႔..
အဖိုးအိုက
“လူေလးက ဘာလို႔ေသခ်င္ရတာလဲ” လို႔ေမးေတာ့…
လူငယ္ေလးက
သူ႔ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ေျပာျပတာေပါ့…
ဒီေတာ့မွ အဖိုးအိုက သဲလက္တဆုတ္ ေကာက္ယူလိုက္ျပီး လူငယ္ေလးကိုျပျပီးေမးတယ္
“ဒါဘာလဲ”
လူငယ္ေလးကလဲ
“သဲေတြပါ” လို႔ေျဖတာေပါ့…
ဒီေတာ့မွအဖိုးအိုက
သဲေတြကို ကမ္းစပ္နားကိုျပန္ လြင့္ပစ္လိုက္္တယ္.. ျပီးေတာ့ လူငယ္ေလးကို “ခုနကသဲေတြျပန္ေကာက္ေပးပါ”
လို႔ေျပာေတာ့…
“အဖိုးရယ္
ဘယ္လိုလုပ္ျပန္ေကာက္လို႔ ရပါ့မလဲ” လို႔လူငယ္ေလးကျပန္ေျပာတာေပါ့..
ဒါနဲ႔
အဖုိးအိုက အိတ္ထဲမွာပါလာတဲ႔ ပုလဲတစ္လံုးကို ျပျပီး ကမ္းစပ္ကိုပစ္လိုက္တယ္။
လူငယ္ေလးကိုလဲ ခုနပစ္လိုက္တဲ႔ ပုလဲကိုျပန္ျပီးေကာက္ခိုင္းတယ္။
လူငယ္ေလးက လြယ္လြယ္ကူကူပဲ ျပန္ေကာက္ေပးလိုက္နုိင္တာေပါ့…
ဒီေတာ့မွအဖိုးအိုက
“ဒါက်ေတာ့ဘာလို႔ ေကာက္နိုင္တာလဲ” လို႔လူငယ္ေလးကိုျပန္ေမးတယ္..
“ဟာ
အဖိုးကလဲ အရြယ္အစားေရာ အေရာင္အဆင္းေရာ ပံုသဏန္ေရာ
ဆင္တူမွမရွိတာ ေကာက္နုိင္တာေပါ့” ျပန္ေျဖတယ္..
အဖိုးအိုက
ျပံဳးျပီး ေကာင္ေလးကိုေျပာတယ္..
“လူေလးလိုမ်ိဳး
လူငယ္ေတြက ဒီကမ္းစပ္မွာ ရွိေနတဲ႔ သဲေတြတူတယ္ လူေလး ပံုစံတူ အရြယ္အစားတူ ပံုစံတူေတြခ်ည္းပဲ”
“ဘယ္သူက ဘယ္ေလာက္ပိုေတာ္တယ္ ပိုတတ္တယ္ ဆိုတာ ေသခ်ာၾကည့္မွသိနိုင္တာေပါ့ လူေလးရဲ႕ ဒါပင္မဲ႔
သူမ်ားထက္ထူးေအာင္ၾကိဳးစားတဲ႔ လူငယ္က်ေတာ့ ဒီပုလဲနဲ႔တူတယ္.. ေသခ်ာမၾကည့္ရင္ေတာင္ ထူးျခားေနမွန္းသိတယ္…ဒီေတာ့
လြယ္လြယ္နဲ႔ေရြးခ်ယ္လို႔ရတာေပါ့..”
လူေလးနားလည္ရဲ႕လားလို႔
ေမးလိုက္တယ္တဲ႔…
ပံုျပင္ေလးကေတာ့ဒါပါပဲ..
ကၽြန္ေတာ္တို႔လို
လူငယ္ေတြ ပညာတတ္ေတြဆိုတာ အမ်ားၾကီးပါပဲ…ဒါပင္မဲ႔ သူမ်ားထက္ထူးျခားေအာင္ ေတာ္ေအာင္ တတ္ေအာင္ေလ႔က်င့္တဲ႔
သူေတြေလာက္ပဲ အျမတ္တနိုးတန္ဖိုးထားခံရျပီး ပိုျမင့္မားတဲ႔ ဘ၀ကိုရရွိမွာပါလို႔ ကၽြန္ေတာ္ကတဆင့္ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေ၀မွ်ေပးလိုက္ပါတယ္…
စာမ်ားမ်ားဖတ္နိုင္ဖို႔ခက္တယ္
ဖတ္သမွ်စာကို နားလည္နုိင္ဖို႔ ပိုခက္တယ္
ဖတ္သမွ်စာကို နားလည္စြာနဲ႔မွတ္မိဖို႔ ပိုခက္တယ္
ဖတ္သမွ်စာကို လက္ေတြ႔အသံုးခ်နိုင္ဖို႔က လူတိုင္းမလုပ္နိုင္ေလာက္ေအာင္
ခက္တယ္..
ဒါေၾကာင့္
ဖတ္သမွ်စာတိုင္းကို နားလည္စြာနဲ႔မွတ္မိျပီး ျပန္အသံုးခ်နိုင္တဲ႔ သူျဖစ္နိုင္ပါေစလို႔
ဆႏၵျပဳရင္း
ေက်ာ္စံလင္း
ေက်ာ္စံလင္း
No comments:
Post a Comment